هر چقدر میخوام فکر کنم این فیلم رو چطور توصیف کنم، واژه به ذهنم نمیرسه. زیبا؟ خارق العاده؟ جذاب؟ همه اینا است، ولی فراتر از اون.
لرد میلر با هر فیلمی که میسازن، چند قدم Push Forward میکنن! چه از زمانی که انیمیشن میساختن تا الان که به لایو اکشن رسیدن! تعریف من از سینما دقیقا همینه. هنر به نمایشگذاشتن ایده ها به طور خلاقانه و بولد
شیمی بین گریس و راکی (که انسان هم نیست و یه تکه سنگه!) از خیلی از duo های اخیر فیلمها بهتر بود.
فیلم برداری مونالیزا-گونه گرگ فریزر باعث میشه بعضی از سکانس ها فیلم رو pause کنی و فقط خیره بشی به اون شات🌌
و موسیقی-متن ethereal گونه فیلم که دنیل پمبرتن طوری اون رو ساخته، که موسیقی نقش سوم رو بازی میکنه توی فیلم. موسیقی متن فیلم تا حدی شبیه موسیقی بازی Oxygen Not Included هست یا مثل بخشی از موسیقی بازی ماینکرفت که C418 ساخته بود.
